چند دقیقه پیش داشتم یکی از کلیپ هایی که امروزه روی همه ی موبایلها پیدا میشه رو نگاه می کردم یک فیلم واقعی از حمله ی یک شیر در قفس به یک انسان که ظاهرا مسوول غذا دادن به شیر بود.اینطور که می گفتند فیلم در سیرکی در مشهد گرفته شده بود.جالب  این بود که حدود ده دقیقه شیر کتف این بیچاره به دهن گرفته بود و تنها یک نفر سعی می کرد از بیرون از قفس با یک تکه چوب به اون بیچاره کمک کنه در تمام این مدت اقای فیلم برداری با خونسردی داشت فیلمشو می گرفت.بعد از این ده دقیقه شیره گردن اون بیچاره رو تو دهن کرد و تازه یک نگهبان با بیسیم پیداش شد و داشت از یکی دیگه کسب اجازه می کرد و می گفت هیچ کاری نمی تونیم بکنیم.بعد از یکی دو دقیقه یک مامور انتظامی اومد و با شلیک چند گلوله کلت شیر رو زخمی کرد و یکی دو نفر تونستن برن داخل و اون بیچاره رو بیرون بیارن.تازه وقتی اونو اوردند بیرو یک نفر که معلوم بود هیچ چیزی در مورد کمک های اولیه یا همان CPR نمی دونه سعی می کرد به اون نفس مصنوعی و ماساژ قلبی بده.

منظورم اینه که ما چرا باید اینقدر بدون فکر و بدون برنامه باشیم که در جایی که احتمال حمله شیر به انسان وجود داره حداقل یک اسلحه بیهوش کننده یا یک اسلحه شکاری نداشته باشیم.که با چنین فاجعه ای روبرو شویم.این در مورد همه موارد ما صدق می کنه امروزه در دنیا قبل از اینکه حادثه ای اتفاق بیافتد همه خطرهای موجود در یک محیط شناسایی می شوند و همه راه های مقابله با آن پیشبینی می شوند.همه امکانات لازم برای نجات جان انسانها و حتی حیوانات آماده می شود.

می خواهم بدانم که چند نفر از ما ایرانیها با کمک های اولیه آشنایی داریم و اگر کسی از افراد فامیلمان دچار حادثه ای شده باشد چه کاری می توانیم برایش انجام بدهیم.باور کنید ممکن است برای هر فردی اتفاق بیافتد که یک ثانیه تصمیم گیری زودتر بتواند باعث نجات جان عزیز ترین کسان ما بشود. 

این هم فیلمش ولی اگر خیلی حساس هستید توصیه می کنم نگاه نکنید

پی نوشت:خوشبختانه بعد از اینکه فیلم را در یو تیوب پیدا کردم و بصورت کامل دیدم ،نیروهای امدادی که بعد از چهل و پنج دقیقه به محل رسیده بودند جان اون شحص که ظاهر رام کننده شیر است نجات دادند.